این

خانه ی من خراب شده !

نشانی ات کجاست

که پناه بگیرم از بی عشقی به تو

ای مرگ عزیز

^{_{سنگ های زیادی به پایم خورد}}

^{_{سنگی که از پایم درآورد}}

^{_{سنگ تو بود که به سینه اش می زدم}}

^{نه روحم    نه جسم}

^{نه الان و نه آینده !}

^{تنها چیزی که هستم}

^{آن چیزی ست}

^{که در فاصله ی دوسال خورشیدی}

^{درتقویم وجودم از وجودت ثبت شد}

قلب من

زنگ پایان رابطه ات خورده

کجا با این شتاب ؟

بایست!

بایست

بایست

منتظرم بوسا

میروم جزیره ی بوموسا

خلیج فارس گریه می کنم تنهاییم را

بعد سراغم بیا

باهم می زنیم به دریا

این بار اگر زنده بمانم

دور از یخچال

زیرِ نورِ مستقیم آفتاب

وفقط در دسترس اطفال قرارت می دهم قلب من !

آنقدر برایت جنگیدم

که دوست داشتن یادم رفت

تو یک شبکه ای !

هرچه چنگ می اندازم

خودم را درپیچ درپیچ ت

پیدا نمی کنم